Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Το αίτημα στην Νοερά Προσευχή


Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Κατά τους Πατέρες δεν εξαρτάται από εμάς η ποιότητα της προσευχής, αλλά η ποσότητα.  Από μας εξαρτάται να προσευχόμαστε αδιαλείπτως. Το αίτημα στην Νοερά Προσευχή είναι η καθαρότης της ίδιας, δηλαδή η απουσία αλλοτρίων λογισμών και η αυτενέργεια.  Και τα δύο αιτήματα είναι έργον της Θείας Χάρης.  Στην Νοερά προσευχή  δεν νοείται  άλλο αίτημα.  " Η διάνοια παρακολουθεί την νοερά προσοευχή, αλλά δεν συμμετέχει με λογικά σχήματα. Απλώς αφουγκράζεται την προσευχή του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά. Αυτή είναι η ευχή του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. " (Ιωάννου Ρωμανιδη, Πατερική Θεολογία, σ.207)/

Εκτός του ότι είναι πρακτικά αδύνατη η Νοερά Προσευχή με αιτήματα πλην του ελέους  , δεν συμβαδίζει με τα αιτήματα αυτά η Νοερά Προσευχή για ουσιαστικούς λόγους. Η Νοερά Προσευχή αφορά στην οικοδομή του εαυτού μας . "Ο γαρ λαλών γλώσση ουκ ανθρώποις λαλεί, αλλά τω Θεώ.  Ουδείς γαρ ακούει, πνεύματι δε λαλεί μυστήρια".

 "Η εν Χριστω πνευματικότης είναι στην ουσία της μία θεραπευτική αγωγή, η οποία προσφέρεται από τον Χριστό σε όλους τους ανθρώπους. Είναι σχεδιασμένη για όλους τους ανθρώπους. Δεν είναι μόνο για τους μοναχούς ή τους παπάδες* ή τους μορφωμένους ή τους διανοουμένους, διότι μέσα της δεν έχει καθόλου διανόησι. Ούτε έχει σχέσι με τα εξωτερικά φαινόμενα του ανθρώπου, αλλά με τα εσωτερικά και κρυπτά." (Ι. Ρωμανίδης)

 Από εμάς εξαρτάται να είναι η καρδιά μας καθαρή. Να αγωνιζόμαστε να αφαιρούμε τα εμπόδια που εμποδίζουν την Θεία Χάρη να μας επισκεφθεί. Το γεγονός της εκδίωξης από τον Ναό του Θεού των εμπόρων, είναι παραβολή για την Νοερά Προσευχή. Ο Ιησούς  εκδιώκει τους εμπόρους, και μάλιστα είναι η μοναδική φορά που χρησιμοποιεί σωματική βία με το φραγγέλιο ανατρέπει τα τραπέζια των κολλυβιστών.

Η καρδιά μας είναι ο οίκος του Θεού, στον οποίο δεν  προσευχόμαστε εμείς, αλλά προσεύχεται η Θεία Χάρη, "Στην Ορθόδοξη Παράδοσι οσάκις η Γραφή ομιλεί περί προσευχομένου Αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο,  όταν δηλαδή λεγη ότι το Άγιο Πνεύμα προσεύχεται στον Προφήτη ή μέσα στον Απόστολο, δεν ομιλεί περί λογικής προσευχής, αλλά περί νοεράς. (...) Η νοερή λατρεία όμως που είναι ανώτερης μορφής λατρεία , δεν είναι λατρεία που προσφερεται στο Θεό από τον άνθρωπο με πρωτοβουλία του ανθρώπου. Και τούτο διότι σε κάποιο στάδιο της πνευματικής αναπτύξεως του ανθρώπου ήλθε το Πνεύμα το Άγιο στον άνθρωπο αυτόν, στην καρδιά του, και μετέφερε την λατρεία του Θεού από τον εγκέφαλο στον χώρο της καρδιάς. Οπότε στον άνθρωπο αυτόν γίνεται πλέον η λατρεία του Θεού νοερώς στον χώρο της καρδιάς. " (Ιωάννου Ρωμανιδη, Πατερική Θεολογία, σ.207)/

Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε την  Νοερά Προσευχή σε συνδυασμό με άλλα αιτήματα, όπως στις αυτοσχέδιες προσευχές. Αυτό άλλωστε , είναι πρακτικά αδύνατο. Δεν μπορούμε να συνδέσουμε στην ολιγόλογη Νοερά Προσευχή  μεγάλες ή μικρός περιγραφές συγκεκριμένων αιτημάτων για τα πρόσωπα για τα οποία θέλουμε να προσευχηθούμε. 

Η Νοερά Προσευχή αποτελείται από τα ορισμένα λόγια «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με». Βέβαια νοερές προσευχές μπορούμε να κάνουμε πολλές , αλλά  η Νοερά Προσευχή ή Καρδιακή Προσευχή ή Προσευχή του Ονόματος του Ιησού είναι η καθιερωμένη στην Ορθοδοξία Νοερά Προσευχή, το απαύγασμα των Προσευχών της Ορθοδοξίας.  Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με. .

Το αίτημα της Νοεράς Προσευχής για το έλεος του Θεού καλύπτει όλα τα αιτήματα. Αυτός ίσως είναι ο λόγος που στην Ορθόδοξη Παράδοση η Εκκλησία δεν προτρέπει τους πιστούς να προσεύχονται με αυτοσχέδιες προσευχές, εκτός από τις προσευχές της Εκκλησίας μας, στις ιερές Ακολουθίες της.

Η Νοερά Προσευχή παραφράζοντας τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, "διετάγη δι' αγγέλων εν χειρί μεσίτου, ο δε μεσίτης ενός ουκ εστιν" (Γαλ.3:19) (δόθηκε με τη μεσολάβηση αγγέλων στα χέρια ενός μεσίτη, ο δε μεσίτης δεν μεσιτεύει για έναν). Η ΝΟερά Προσευχή δόθηκε για να προσευχόμαστε μεσιτεύοντας και για τους άλλους, ως μέλη του σώματος του Χριστού. Άλλωστε η επίκληση για το έλεος του Θεού, γίνεται υπέρ σύμπαντος κόσμου, με τα λόγια "ελέησον ημάς". 

Με το ίδιο πνεύμα κάνουμε την Νοερά Προσευχή, σύμφωνα πάλι με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, που αναφέρονται στον πιστό ως μέλος του σώματος του Χριστού. "το αυτό υπέρ αλλήλων μεριμνώσι τα μέλη. και είτε πάσχει έν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη, είτε δοξάζεται εν μέλος συγχαίρει πάντα τα μέλη. Υμείς δε έστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους." (1 Κορ.12 26) (τα μέλη να φροντίζουν το ένα το άλλο. Πραγματικά , όταν υποφέρει ένα μέλος, συμπάσχουν όλα τα μέλη κι όταν δοξάζεται ένα μέλος, συνδοξάζονται όλα τα μέλη.) 

Με ποιά άραγε έννοια χρησιμοποιεί ο Απόστολος Παύλος τη λέξη "δόξα"; Οπωσδήποτε δεν έχει την έννοια την σημερινή, της φήμης. Ο Απόστολος δίδει βαθύτερη έννοια στο ρήμα δοξάζω. Δοξάζουμε το Θεό οι χριστιανοί, όχι γιατί τον κάνουμε απλώς γνωστό στους άλλους, αλλά γιατί κατανοούμε στο βάθος την σχέση μας μαζί Του, γιατί αγαπάμε τον Θεό με όλη τη δύναμη της ψυχής μας. 

________________________
* Ο π. Ι.Ρωμανίδης έζησε στην Αμερική όπου η αναφορά στους ιερείς ως παπάδες, δεν έχει υποτιμητική έννοια. Άλλωστε η λέξη "παπάς" σημαίνει "πατέρας". 
http://moschoblog.blogspot.

Πνευματική καρδιά


Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Πνευματική καρδιά λέμε τη βούληση. Αυτή είναι η πνευματική καρδιά, όταν δεν δίδουμε στην καρδιά μας σωματική έννοια. Στην πνευματική καρδιά, υπάρχει μια τυφλή παρόρμηση αγάπης. Τη λέμε τυφλή γιατί είναι σαν την αγάπη του Θεού, που βρέχει επί δικαίους και αδίκους.

Ό,τι κάνουμε, λοιπόν, με την πνευματική καρδιά, είναι με αγάπη χωρίς ιδιοτέλεια. Ό,τι και να είναι αυτό. Μπορεί να είναι πλύσιμο ρούχων ή κόψιμο ξύλων. Αν όμως βλέπουμε στις δραστηριότητές μας, το διάφορο, τα χρήματα, την ανταμοιβή, την ανταπόδοση, βλέπουμε τις δραστηριότητές μας σωματικά και όχι πνευματικά.

Η πνευματική καρδιά υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο. Αυτό σημαίνουν τα λόγια του Κυρίου μας, η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί. Αλλά δεν ενεργούμε , όλοι με την πνευματική καρδιά μας. Ου πάντων η πίστις, λέει ο Απόστολος Παύλος.

http://moschoblog.blogspot.

Τα πουλιά συμφωνούν μεταξύ τους , οι άνθρωποι δεν μπορούν


Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Αναρωτιόμουν, πώς τα σμήνη των πουλιών αστραπιαία συμφωνούν ως προς την κατεύθυνση που θα πάρουν. Αυτά για τα σμήνη, γιατί υπάρχουν και "σκόρπια πουλιά". 
Το ίδιο απορούσα με την απόλυτη συμφωνία ως προς την κατεύθυνση των ψαριών, που ζουν κοπαδιαστά. 

 Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να εκλέξουν καθόλου τον καλύτερο για να τους κυβερνήσει και τα πουλιά, που τα θεωρούν οι άνθρωποι  "χαζά" ,  το  ίδιο και τα ψάρια, να μπορούν πάντα να διαλέγουν και μάλιστα αστραπιαία, τον οδηγό τους, χωρίς την παραμικρή διαφωνία;

Μήπως σ' αυτό ξεχωρίζουμε οι άνθρωποι από τα άλλα αισθανόμενα  όντα, στο ότι διαφωνούμε μεταξύ μας; Ευτυχώς η αγάπη καλύπτει όλα τα σφάλματα. Κι όταν λείπει η αγάπη; Όταν λείπει η αγάπη η ανθρώπινη ζωή γίνεται κόλαση.

Τα ζώα δεν γνωρίζουν την αγάπη. Ομονοούν αμέσως χωρίς πολλές συζητήσεις. Στη στιγμή, αστραπιαία. Δείτε ένα σμήνος μικρών πουλιών που κουρνιάζει σε κάποιο δέντρο στο οποίο επιτίθεται με ορμή ένα αρπακτικό γεράκι. Πώς όλα μαζί συμφωνούν στη στιγμή,  να πετάξουν προς την ίδια κατεύθυνση, μόλις συνέλθουν από την τρομάρα τους. Σε χρόνο μηδέν βρίσκουν την σωστή κατεύθυνση και την ακολουθούν όλα, με εξαίρεση κάποιο άρρωστο ή χτυπημένο. 

Εμείς γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ποιός  θά 'ναι ο αρχηγό μας και ποιά είναι η σωστή κατεύθυνση που θα τρέξουμε για να σωθούμε και χρειαζόμαστε χρόνο να βρούμε ένα τόπο συνεννόησης. 

Είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να βρούν ένα τόπο για να ζουν ενωμένοι, που ο αρχαίος σοφός, ο Αρχιμήδης, αναφώνησε, "δώστε μου ένα τόπο να στηριχτώ και θα κινήσω τη γη." 

Και βέβαια το μοναδικό αυτό θεμέλιο είναι ο Χριστός. Ουδείς, γράφει ο Απόστολος Παύλος, μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο, από αυτό που είναι ο Ιησούς Χριστός.

http://moschoblog.blogspot.

Η πικρία του παλαιού ανθρώπου


Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Αν είμαστε όλοι ψυχικά άρρωστοι, από τί είδους αρρώστια πάσχουμε; Εγώ θα την έλεγα πικρία απ΄ την εκδίωξή μας απ΄ τον παράδεισο.

Τί συνέβη άραγε τότε κι αρρώστησε η ανθρώπινη φύση; Το λέει μια κρητική μαντινάδα, που είναι καλό να εμβαθύνει κανείς στο νόημά της όσο μπορεί.

Ετσά μας εκατάντησαν οι βουρλισμένοι χρόνοι
Οι καπετάνιοι στο κουπί κι οι μούτσοι στο τιμόνι. 

Αντικαταστήστε τους "καπετάνιους"  της μαντινάδας με τον "ηγεμόνα νου" και τους  "μούτσους"  με τις αισθήσεις του σώματος  και τα πάθη και θα γίνει κατανοητό το νόημα της περίφημης αυτής κρητικής μαντινάδας.

"Νους σκεδανύμενος επί τα έξω δαιμονιώδης ή θηριώδης", λέει η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ.

Για να βοηθήσω τον ευγενικό αναγνώστη, θα γράψω κι εγώ εδώ τη δική μου μαντινάδα , με την οποία κλείνει το τελευταίο ποιητικό βιβλίο μου "ΓΝΩΜΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ", που εκδόθηκε τον μήνα αυτόν.

Το ασυνείδητο ή το δεχόμαστε με αγάπη και το κατευθύνουμε ή το αρνούμαστε και μας κατευθύνει.

http://moschoblog.blogspot.

Σκοπός της ζωής μας


Αν αγωνίζεσαι τον αγώνα τον καλό, ο Θεός θα σε ενισχύσει.

Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας.

Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως.

Όποιος δεν αγωνίστηκε, δεν γνώρισε τον εαυτό του.

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι.

Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών.

Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα, μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

" Μια ιστορία αγάπης..."


Πήγε κάποτε ένας πιτσιρίκος να αγοράσει ένα σκυλάκι από petshop. Μπαίνει, λοιπόν, στο μαγαζί και ρωτάει τον ιδιοκτήτη πόσο στοιχίζει ένα κουταβάκι. 
«100 ευρώ» του λέει εκείνος.
«Τι κρίμα», λέει ο μικρός, «δεν έχω τόσα χρήματα.»
Ψάχνει τις τσέπες του και βλέπει ότι έχει 7,58 ευρώ.
«Έχω μόνο τόσα», λέει.
«Μπορώ με αυτά να δω τουλάχιστον τα κουτάβια και να τα χαϊδέψω λιγάκι;
Ο καταστηματάρχης το σκέφτεται λίγο, σφυρίζει, και τα κουτάβια έρχονται τρέχοντας κοντά του.
Ένα από τα κουτάβια κούτσαινε λίγο και ήρθε τελευταίο στην... παρέα. Μόλις το είδε ο μικρός, είπε:
«Αυτό θέλω να αγοράσω!» 
«Μα, αυτό είναι ανάπηρο ξέρεις και δε θα μπορέσει ποτέ να παίξει μαζί σου όπως τα άλλα», του λέει ο κύριος.
«Εγώ δε σου συνιστώ να πάρεις αυτό, διάλεξε κανένα άλλο.» «Όχι», λέει ο μικρός, «εγώ αυτό θα αγοράσω όταν μαζέψω τα χρήματα.»
Αφού με τα πολλά ο καταστηματάρχης βλέπει ότι ο μικρός δεν αλλάζει γνώμη, του λέει:
«Εντάξει, μπορείς να πάρεις αυτό το κουτάβι δωρεάν, δε θέλω χρήματα.»
Έξαλλος ο μικρός τού αποκρίνεται:
«Όχι, αυτό το κουτάβι αξίζει τα ίδια χρήματα με τα άλλα, έχει την ίδια αξία.»
Βγάζει, λοιπόν, τα 7,58 ευρώ που είχε πάνω του, τα δίνει στον κύριο και του λέει:
«Τα υπόλοιπα θα σου τα δίνω ένα ευρώ την ημέρα, ώσπου να σε ξεχρεώσω.»
Ο καταστηματάρχης δεν κατάλαβε την εμμονή του μικρού να αγοράσει ένα ανάπηρο ζώο και τότε ο μικρός σηκώνει το παντελόνι του και δείχνει το πόδι του που ήταν τεχνητό (πρόσθετο μεταλλικό) και λέει:
«Δε χρειάζομαι ένα σκύλο να τρέχει γιατί και εγώ δεν μπορώ να τρέξω βλέπετε, και νομίζω ότι ο σκύλος χρειάζεται κάποιον που θα τον καταλαβαίνει!»

Πηγή: http://anaplastiki.blogspot.com/

Κύριε, ὄχι ὅπως ἐγώ θέλω, ἀλλ’ ὅπως Ἐσύ…


Τό κύριο ἔργο του ἀνθρώπου εἶναι ἡ προσευχή.

Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά ὑμνεῖ τό Θεό. Αὐτό εἶναι τό ἔργο πού τοῦ ἁρμόζει.

Αὐτό μόνο ἐξηγεῖ τήν πνευματική του ὑπόσταση. Αὐτό μόνο δικαιώνει τήν ἐξέχουσα θέση του μέσα στή δημιουργία.

Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά λατρεύει τό Θεό καί νά μετέχει στή θεία Του ἀγαθότητα καί μακαριότητα.

Ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πού εἶναι, λαχταράει γιά τό Θεό καί τρέχει μέ πόθο νά ἀνυψωθεῖ πρός Αὐτόν.

Μέ τήν προσευχή καί τήν ὑμνωδία εὐφραίνεται. Τό πνεῦμα του ἀγάλλεται καί ἡ καρδιά του σκιρτάει.

Ὅσο περισσότερο προσεύχεται, τόσο ἡ ψυχή του ἀπογυμνώνεται ἀπό τίς κοσμικές ἐπιθυμίες καί γεμίζει ἀπό τά οὐράνια ἀγαθά.

Καί ὅσο ἀποχωρίζεται τά γήινα καί τίς ἡδονές τοῦ βίου, τόσο περισσότερο ἀπολαμβάνει τήν οὐράνια εὐφροσύνη. Ἡ δοκιμή καί ἡ πείρα μᾶς ἐπιβεβαιώνουν τήν ἀλήθεια αὐτή.

Ὁ Θεός εὐαρεστεῖται στίς προσευχές ἐκεῖνες πού προσφέρονται μέ τόν πρέποντα τρόπο- δηλαδή μέ συναίσθηση τῆς ἀτέλειας καί τῆς ἀναξιότητάς μας.

Γιά νά ὑπάρξει ὅμως τέτοια συναίσθηση, ἀπαιτεῖται τέλεια ἀπάρνηση τοῦ κακοῦ μας ἑαυτοῦ καί ὑποταγή στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Ἀπαιτεῖται ταπείνωση καί ἀδιάλειπτη πνευματική ἐργασία.

Ἀναθέστε ὅλες τίς φροντίδες σας στό Θεό. Ἐκεῖνος προνοεῖ γιά σᾶς. Μή γίνεστε ὀλιγόψυχοι καί μήν ταράζεστε.

Αὐτός πού ἐξετάζει τά ἀπόκρυφα βάθη τῆς ψυχῆς τῶν ἀνθρώπων, γνωρίζει καί τίς δικές σας ἐπιθυμίες καί ἔχει τή δύναμη νά τίς ἐκπληρώσει, ὅπως Αὐτός γνωρίζει. Ἐσεῖς νά ζητᾶτε ἀπό τό Θεό καί νά μή χάνετε τό θάρρος σας.

Μή νομίζετε ὅτι, ἐπειδή ὁ πόθος σας εἶναι ἅγιος, ἔχετε δικαίωμα νά παραπονεῖστε, ὅταν οἱ προσευχές σας δέν εἰσακούονται. Ὁ Θεός ἐκπληρώνει τούς πόθους σας μέ τρόπο πού ἐσεῖς δέν γνωρίζετε.

Νά εἰρηνεύετε λοιπόν καί νά ἐπικαλεῖσθε τό Θεό.

Οἱ προσευχές καί οἱ δεήσεις ἀπό μόνες τους δέν μᾶς όδηγοῦν στήν τελειότητα.

Στήν τελείωση ὁδηγεῖ ὁ Κύριος πού ἔρχεται καί κατοικεῖ μέσα μας, ὅταν ἐμεῖς ἐκτελοῦμε τίς ἐντολές Του.

Καί μιά ἀπό τίς πρῶτες ἐντολές εἶναι νά γίνεται στή ζωή μας τό θέλημα ὄχι τό δικό μας, ἀλλά τοῦ Θεοῦ. Καί νά γίνεται μέ τήν ἀκρίβεια πού γίνεται στόν οὐρανό ἀπό τούς ἀγγέλους.

Γιά νά μποροῦμε κι ἐμεῖς νά λέμε: «Κύριε, ὄχι ὅπως ἐγώ θέλω, ἀλλ’ ὅπως Ἐσύ· “γενηθήτω τό θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς”». Χωρίς λοιπόν τό Χριστό μέσα μας, οἱ προσευχές καί οἱ δεήσεις ὁδηγοῦν στήν πλάνη.

Τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου
http://inpantanassis.blogspot.